สวัสดีครับ มิตรรักแฟนบล็อก

 

หา... ใครงั้นเหรอ ? เคยเขียนบล็อกด้วยงั้นรึ ? ไม่ใช่ว่าเลิกเขียนไปแล้วไม่ใช่รึ ? ฯลฯ

เอาเป็นว่า ขออภัยในการดองแบบไม่มีข้อแก้ตัวอีกครั้งครับ

ภูภุนา ดงบัง ทุกขัง โลเกย์ ... การดองบล็อกให้ยาวนานกว่า @phuphu เป็นทุกข์ในโลก...

 

 

เข้าเรื่องดีกว่า

 

A : เมื่อคืนครับ

B : ทำไมครับ

A : ผมเล่นคอม เจอเกรียนเป็นสิบเลยครับ ก็เลยซัดเต็มที่ ตบเกรียนซะ... ดราม่าเต็มเหนี่ยว น้ำตาท่วมจอ

B : โอโห... แย่จริงๆเลยนะครับ เด็กสมัยนี้ น่ารำคาญมาก ดีแล้วครับ ตบเกรียนคืนด้วยตรรกะแบบใน P*ntip ใช่มั้ยครับ เด็กร้องไห้ฟ้องแม่ไปเลยใช่มั้ยครับ

A : เปล่า กูเดินเข้าไปตบหัวทหารเกณฑ์ในร้านคอม แล้วโดนเพื่อนมันรุมกระทืบ ร้องไห้ขอชีวิต...

 

.

.

.

เอ๊ะ ... ผิดคอนเซปท์บล็อกนี้นี่หว่า เอาใหม่ๆ

 

เมื่อคืนผมเจอดราม่าอัดมาครับ จะให้เล่าเพียวๆก็คงเข้าไม่ถึงแก่นเกรียน ขอจำลองเหตุการณ์ถ่ายทอดสดเมื่อคืนมาให้ดูก็แล้วกัน

คำเตือน : เหตุการณ์ต่อไปนี้ เจ้าของบล็อก (สีน้ำเงิน) อาจไม่ใช่ผู้ที่ "ถูกต้อง" เสมอไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

... ณ MSN ไม่ทราบชื่อ (... คือ จริงๆเปิด Profile ก็เจอแล้วน่ะนะ)

 

 

 

Comment : บ่อยครั้งที่เราจะเจอคนแอดมา เพื่อมาถามเราว่า "ใครอ่ะ" อันเป็นปัญหาที่กูควรจะถามมึงมากกว่ามั้ย ผมควรจะเป็นฝ่ายตั้งคำถามมากกว่า แต่ในกรณีของผมก็ไม่แปลก ผมไม่ใช่คนที่ออน MSN บ่อยๆ แต่มี e-Mail แปะทั่วไปหมด เนื่องจากเมลนี้เคยมีคนใช้งานถึง 8 คนมาแล้วในอดีต... เรียกได้ว่ารุมโทรมทีเดียว... เอาเป็นว่า เราก็ควรแนะนำตัวไปตามปกติ

 

 

Comment :  สำหรับผม นี่ก็ไม่แปลกอีกนั่นแหละ ผมเคยถูกคนแปลกหน้ายืมเงินเวลาทักครั้งแรกมา 3 ครั้งแล้วในเมลนี้ และสำหรับเมลที่มีแต่ใครก็ไม่รู้เยอะแยะนี่ อาจจะเป็นคนที่รู้จักก็ได้...(ว่าแต่ แนะนำตัวมาสิพ่อคุณ) นอกจากนี้ อาชีพ Freelance เป็นที่รู้กันว่าเงินสูงปรี๊ด ...ผลคือ มีแต่คนมาขอยืม

อย่างไรก็ตาม ผมยึดถือคำสอนของป้าเสมอมา... "ไม่ว่าเพื่อนจะสนิทกันแค่ไหน หากเราไม่ให้เพื่อนยืมเงิน เพื่อนจะโกรธเรา แต่ถ้าเราให้เพื่อนยืมเงินแล้วทวง เพื่อนจะโกรธเราและเชิดเงินเราหนี"

 

 

Comment :  โอ๊ย๛ อิฉันคิดถูกเจ้าค่าเอ๊ย พ่อแม่พี่น้อง แม่นกว่าอาม่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง