ณจินต์ : ณ...เขียนเรื่อง จินต์...แต่งภาพ

เพื่ออรรถรสในการอ่าน โปรดเปิดเพลง

เพลง : พื้นที่เล็กๆ
ศิลปิน : บอย ไตรภูมิพระร่วง

.

.

.

ไม่ใช่!!!!!! (มุขอะไรล่ะเนี่ย)

Entry นี้เป็นภาคต่อจากเมื่อวานครับ ต่อจนจบสมบูรณ์ในตอนนี้แหละ (ใครยังไม่ได้อ่าน คลิกที่นี่เพื่อไปอ่านก่อนนะคร้าบ)

(ภาพเด็กๆน่ารักๆ (?) จาก Gunslinger Girl)

เมื่อวานผมเขียนค้างไว้ถึงเรื่องพัฒนาการของเด็กนะครับ เด็กวัยแรกเกิดถึง 5 ปีเนี่ย สมองจะยังเติบโตอยู่ ทำให้มีการเรียนรู้และจำสิ่งต่างๆได้มากที่สุดในชีวิต ช่วงแรกจะเป็นพัฒนาการทางร่างการ ต่อมาก็จะเป็นจิตใจและสังคมตามลำดับครับ วัยเด็กเป็นวัยที่เหมาะแก่การเป่าหูและปลูกฝังอุดมการณ์มากที่สุด (จึงไม่ควรให้เด็กดูทั้ง NBT และ ASTV) ซึ่งส่วนใหญ่ พ่อแม่จะมีบทบาทสำคัญในการดูแลและปลูกฝังครับ ทั้งผลลัพธ์ด้านจิตวิทยา ศาสนา กระบวนการคิด พฤติกรรม ความชอบ บลาบลาบลา ทั้งหมดมีส่วนหนึ่งมาจากการเลี้ยงดูทั้งสิ้น

ทำให้ลักษณะสังคมในบ้านเราตอนนี้ เรียกได้ว่า สร้างปัญหารากลึกให้เยาวชนรุ่นหลังได้โดยง่าย

ทั้งเรื่องของภาวะความไม่สงบในสี่จังหวัด (ชายแดนใต้และกรุงเทพฯ)

ทั้งเรื่องการจำแนกสื่อออกอากาศ ที่ไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่

ทั้งเรื่องของอาชญากรรมและสภาพสังคมที่น่าเศร้า 

ทั้งโรคใหม่ๆ ปัจจัยเสี่ยงใหม่ๆ พฤติกรรมเสี่ยงใหม่ๆ มลภาวะ โลกร้อน ฯลฯ

ลูกหลานเราโตขึ้นมาด้วยความเสี่ยงมากกว่าเราเยอะ อย่างไรก็ตาม ปัจจัยทางสังคมก็ยังไม่เท่าปัจจัยจากครอบครัว หลายคนในหลายครอบครัวจึงเลือกแสดงแต่ด้านดีให้ลูกเห็นที่บ้านซะมากกว่า เรื่องหนักๆก็โยนไว้ที่ทำงาน (ซึ่งผมเองเห็นด้วยนะ)

จริงๆควรจะจบในหัวข้อการแก้ไขที่วนเวียนอยู่ในนี้ แต่จากการชมงานสองวัน ทำให้ผมรับรู้เพิ่มเติมถึงเด็กกลุ่มหนึ่งที่ไม่มีโอกาสนั้นครับ

ก่อนอื่น ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ทุกวัน จะมีการพบเด็กอ่อนถูกทิ้งวันละ 1 คน (จริงๆคือ 1.xx อะไรซักอย่าง)  โดยมีตั้งแต่ 0 วันไปจนถึงสามสี่ขวบ แต่ละคนก็มาจากแม่ที่เลี้ยงลูกไม่ได้, แม่ที่คลอดทิ้งตาม รพ. (ถูกกฏหมายตามรัฐธรรมนูญ 49), แม่ที่ออกจาก รพ.มาก็โยนลูกลงกองขยะเลย, แม่ติดคดี, เด็กเร่ร่อน, เด็ก DV บลาบลาบลา ซึ่งภายหลัง เด็กเหล่านี้ก็จะถูกส่งมาที่นี่ (เป็นหลัก) ครับ

จากที่ฟังวิทยากรเล่า ภายหลังจึงต้องมีการให้ความรู้แก่คนทั่วไป ว่าถ้าจะทิ้ง ดูแลเด็กไม่ได้ สามารถเอามายื่นเรื่อง "บริจาคเด็ก" ที่นี่แทนได้ (ก็ยังดีกว่าใส่ถุงดำทิ้งขยะ) ในท้ายที่สุด หลังจากตามหาพ่อแม่ที่แท้จริงยืนยันแล้ว (จะได้ไม่ได้อีกเรื่องนึง) เด็กเหล่านี้ก็จะมีทั้งผู้ดูแล ผู้รับไปดูแลชั่วคราว จนถึงมหาเศรษฐีมารับไปเป็นบุตรบุญธรรม ซึ่งบรรดาเด็ก Export เหล่านี้ส่วนใหญ่จะส่งไปฝรั่งเศสครับ ออสเตรเลียก็มี อเมริกาก็มี ส่วนคนรับก็มีตั้งแต่ชาวนาธรรมดา จนถึงเจ้าของบริษัทน้ำมันข้ามชาติ คนไทยก็มีบ้างครับ

เงื่อนไขการรับเด็กก็เช่น

- ต้องมีครอบครัว จะชายหญิง หญิงหญิง ชายชายก็ได้ เป็นคู่มาก็แล้วกัน โสดไม่ได้
- โอกาสที่คู่ชายหญิงจะได้รับจะมากกว่าคู่เพศเดียวกัน
- หากเป็นชาวต่างชาติ มี Option แค่เพศกับอายุ แต่ถ้าเป็นชาวไทย เลือกได้เป็นแคตาล็อก
- มีการติดตาม 6 เดือน หากไม่พอใจ เอ่อ...เปลี่ยนเด็กได้

และอีกมากมายจิปาถะ ที่ฟังแล้วขัดกับสามัญสำนึก แต่ถ้าคิดตามดีๆแล้วจะรู้สึกว่า มันก็เหมาะสมดีอยู่แล้ว

ตรงนี้คือสภาพของ Farm... ผมหมายถึง โรงเลี้ยงเด็กแต่ละโรง ก็นับว่า สะอาด ปลอดภัย มิดชิด สวยงามตามอนามัยดีมาก

คุณหวังว่าจะเห็นรูปเด็กที่ผมถ่ายมาใช่มั้ยครับ? Entry นี้ไม่มีรูปเด็กซักกะรูป... เรื่องของเรื่องคือ ถ้าเอากล้องเข้าไปในกรงด้วย โอกาสที่ทรัพย์สินเหล่านี้จะเสียหายมีมากครับ (เพราะเด็กซนกว่าชิมแปนซี) เราจึงเอาของกองกันไว้ข้างนอกแทน แถมเล่นจนเหนื่อย ขึ้นรถแล้วถึงนึกได้ว่า เอ่อ...ฉันไม่ได้ถ่ายรูปเลยซักนิด จะเอาที่ไหนไปทำรายงานล่ะเนี่ย...

อ่ะ ให้บรรยากาศแทน ... ตอนนี้ผมของข้าพเจ้ายาวมาก เด็กเลยเรียกเป็นแม่ซะงั้น ส่งผลให้ตอนบ่ายข้าพเจ้ารีบเร่งไปตัดผมโดยพลัน

เด็กที่ถูกเลี้ยงรวมกันเหล่านี้ จะได้รับสวัสดิการของรัฐ คือ มีการเลี้ยงดูเอาใจใส่จากพี่เลี้ยงเด็กอย่างใกล้ชิด (สงสารพี่เลี้ยง) บริการสุขอนามัย โภชนาการ วัคซีน มีการเสริมพัฒนาการตามวัย และบริการด้านสังคมสงเคราะห์ อย่างไรก็ตาม เท่าที่ผมเห็น พัฒนาการของเด็กกลุ่มนี้จะไม่เท่าเด็กอนุบาลอายุเดียวกันครับ แถมบางคนถูกรับไปเลี้ยงแล้วถูก Feedback กลับมา กลายเป็นเด็กมีปัญหาหนักเข้าไปใหญ่ เอาแต่ตะโกนว่าใครๆก็ไม่รักไม่เล่นด้วย...

เอาความสงสารมายั่วให้อุเบกขาแตกซ่านกันพอสมควร คราวนี้ก็มาถึงสิ่งที่คุณสามารถทำได้ครับ

คนที่ไปเยี่ยมชม สามารถเยี่ยมเด็ก เล่นกะเด็กได้ (กรุณาอย่าเสื่อมหรืออย่าให้ความหวังกับเด็กมากนัก เช่นก่อนกลับ ถ้าบอกว่าแล้วจะมาเยี่ยม ก็ต้องมาจริงๆ เพราะเด็กมันรอ จริงๆนะ) เป็นอาสาสมัครดูแลเด็ก เลี้ยงค่าอาหารมื้อละ 3500 บาท (วันนี้มีต้มยำกุ้ง เห็นแล้วอยากแย่งเด็กกิน) จนถึงรับไปดูแลที่บ้านชั่วคราว (แต่ต้องเอามาคืน ไม่งั้นก็วิ่งเป็นคดีความกันไปด้วยใจผูกพัน) และบริจาคสิ่งของ ลิสท์รายชื่อของที่จำเป็น พร้อมกับวิธีการติดต่อ ก็อยู่ที่นี่แล้วครับ

 เพราะเด็ก คืออนาคตของพวกเราครับ<<<ฟังดูแปลกๆแฮะ - -"