หมอเถื่อน : Why (or Why Not) So Serious

Music : Caramelldansen (The Caramel Dance) - Japanese Ver.
Artist : xoxonano (วงอะไรวะ ไม่เคยได้ยิน)
Album : Caramelldansen HITs

(ตอนแรกจะใช้ชื่อว่า "หวาน หวาน" ล้อเลียน Entry ที่แล้ว ("หวาน" - สงสัยว่าชวด Hot เพราะไปเล่นของสูง) และอันต่อไปก็เป็น "หวาน หวาน หวาน" <<<เหมือน สาว สาว สาว ใช่ไหม - -'' แต่คิดว่า หวาน หวาน อาจมีคนเข้าใจผิดว่าเป็น Wan Wan ไป... บล็อกผมไม่น่ารักขนาดนั้นครับ เหะๆ)

เคยถามเพื่อนชาวจีน เยอรมัน อิตาลี อเมริกา กับญี่ปุ่น ว่าถ้าพูดถึงประเทศไทย จะนึกถึงอะไร  แต่ละคนก็ให้คำตอบแตกต่างกัน แต่โดยสรุปแล้ว ชาวต่างชาติมองว่า 3 เรื่องนี้โดดเด่น เป็นเอกลักษณ์ของไทยจริงๆ

1.Corruption

2.Prostitute

3.Food & Fruit

2 เรื่องแรกคงไม่เป็นความน่าภาคภูมิใจสักเท่าไหร่ (ไม่จริ๊งงงงงง~~~ รัฐบาลเราใสซื่อมือสะอาด ใครเห็นด้วยโปรดกินกระเทียม เฮ้!! เรื่องโสเภณีนี่ก็ไม่มี๊...ไม่มี...ไม่มีให้เห็นตอนกลางวัน)  เอาเป็นว่า มันอาจจะกลายเป็นเอกลักษณ์ที่ยากเกินเยียวยา เหมือชาเขียวต้องมาจากญี่ปุ่น ประมาณนั้น

แต่ที่น่าภูมิใจ เพราะเป็นเรื่องดีๆที่คนรู้จักกันเยอะ รู้จักกันดี ก็คือเรื่องของรสชาติในอาหารและผลไม้ของไทยนั่นเองครับ ทั้งนี้ในบรรดาประสาทอายตนะทั้ง 5 นั้น การรับรสถือว่าเป็นจุดอ่อนที่สุดของมนุษย์ก็ว่าได้ แต่ละคนรับรสได้ไม่เหมือนกัน แถมยังไปคาบเกี่ยวกับการดมกลิ่นอีก รสที่มนุษย์รับได้ก็ไม่หลากหลาย การที่อาหารไทยได้ก้าวขึ้นสู่ครัวโลกจึงจัดได้ว่าเป็นที่น่าเชิดชูอย่าง หนึ่ง... เหมือนรายการชิมไปบ่นไปได้โกอินเตอร์ ครัวไทยสู่ครัวโลก ประมาณนั้น <<<เรอะ?

แต่สังเกตไหมครับ ว่าปัจจุบันเราหาร้านอาหารไทยดั้งเดิมแท้ๆที่อร่อยๆกินยากเข้าไปทุกที

เพราะเมื่อก่อน ผมเองก็ชอบตระเวนหากินอาหารร้านใหม่ๆ แต่มันมีระยะหนึ่ง เป็นแฟชั่นเกิดจากอะไรไม่ทราบ อาหารทั่วบ้านทั่วเมืองเกิดพากันหวานขึ้นแบบไม่ทราบสาเหตุ (สงสัยตอนนั้นน้ำตาลราคาถูก)

ถ้าให้พิจารณาจริงๆ อาจเพราะเป็นช่วงที่มีการรณรงค์ Amazing Thailand ก็ว่าได้ พอมีชาวต่างชาติเข้ามาเที่ยวเยอะ เราจึงต้องปรับรสชาติของอาหาร จากที่เคยร้อนแรง เผ็ดจัดเปรี้ยวจัด ก็กลายมาเน้นหวาน ทั้งจากน้ำตาลและผงชูรส

เลยกลายเป็นว่า ร้านอาหารไทยแท้ๆ รสชาติต้นตำรับดั้งเดิมหาแทบไม่เจอ ถ้าเราอ่านรีวิวอาหาร ส่วนใหญ่เราจะพบว่าเป็นอาหารต่างชาติเกือบหมด แม้แต่ผมเอง สองสามปีที่ผ่านมาก็ชอบไปหาอาหารต่างชาติกินแทน เพราะร้านอาหารไทยหลายร้านที่เคยไปกินกลับมีรสหวานแทรกขึ้น จนเลี่ยน ไม่รู้สึกอร่อยเหมือนเดิม

เพื่อนต่างชาติที่กลับมาเยี่ยมเมืองไทยอีกทีใน 5 ปีให้หลัง ถามผมหลังพาไปเลี้ยงว่า "Is there any original Thai Food left? I can't feel an old style one." กะโหลกกะลาอะไรเทือกนี้ ซึ่งเป็นปัญหาที่เจ้าบ้านอย่างผมก็ไม่รู้จะตอบยังไง ขนาดอาหารไทยคลาสสิคที่ฝรั่งทุกผู้คนต้องสั่งอย่างต้มยำกุ้งแม่มก็ยังหวาน ก็เลยโยนๆให้เป็นความผิดของรัฐบาล มีการก่อรัฐประหาร ราคาน้ำตาลเลยตก มั่วๆไป ช่างหัวมัน <<<หัวมันก็หวานนะ

เสน่ห์ของอาหารอินเดีย คือเครื่องเทศ

เสน่ห์ของอาหารญี่ปุ่น คือเพื่อสุขภาพ

เสน่ห์ของอาหารจีน คืออาหารถือเป็นเครื่องยา

เสน่ห์ของอาหารไทยปัจจุบัน คือ...ความหวาน? ผงชูรส งั้นหรือ?

เราคงแก้ไขอะไรไม่ได้ เพราะสังคมเองก็นิยมการเปลี่ยนแปลงให้เป็นการบริโภคหวาน ค่อยๆเปลี่ยนกันมานานจนความหวานครอบงำ เหมือนศิลปะอย่างนึงกำลังจะหายไปเลยแฮะ ไม่คำนึงว่ามันจะมีผลต่อร่างกายแบบไหน ไม่สนใจว่าสูตรดั้งเดิมเป็นไง แต่มันอร่อย คนกินนิยม ก็อัดมันอัดหวานเข้าไว้

ก็แค่เสียดายในเอกลักษณ์ไทยอีกอย่างที่กำลังจะหายไปก็เท่านั้นแหละครับ ถ้าผลไม้ไทยไม่สูญหายตามไปล่ะก็นะ..

Entry ที่แล้ว : "หวาน"

Edit : แก้คำผิดแล้วครับ

การ์ตูนขอเอามากองตรงท้ายดีกว่า ให้อ่านง่ายขึ้น...นะครับ

--------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------