หมอเถื่อน : V2C47-MK7JD-3R89F-D2KXW-VPK3J

หมายเหตุ : Entry นี้ขอเขียนแบบสุภาพและรวบรัดนะครับ

เชื่อว่าผู้ที่เขียนบล็อก น่าจะเคยเจอทั้ง"ลูกโป่ง"และ"ก้อนหิน"กันมาบ้างแล้ว (ลูกโป่งและก้อนหินคืออะไร? อ่านที่การ์ตูนของ i-Phan ที่นี่ครับ) และจาก Entry ที่แล้ว (คนวิตกจริตกับพิษในก๋วยเตี๋ยว) ตอนกลับมาถึงห้องผมก็ได้รับก้อนหินขนาดย่อมๆมาอีกก้อนหนึ่ง (ตัวอย่างหินก้อนใหญ่ลองตามไปอ่านที่บล็อกพี่โก๋ครับ...อุกกาบาตลง)


(ขออนุญาต Hide และ Censor ผู้ส่งก้อนหิน เพื่อให้สามารถวิจารณ์ได้อย่างสาธารณะ)

ขออธิบายเผื่อมีผู้เข้าใจผิดรายอื่นๆอีก

ในการอ่านคอมเมนท์ผ่านอินเตอร์เนตนั้น ผมรู้สึกเหมือนกับเป็นการพูดคุยกันที่สามารถตัดช่องว่างในเรื่องของวัย เพศ ฐานะหรืออื่นๆออกไปได้ ทำให้เราได้รู้ถึงความคิดเห็นจริงๆของผู้อ่านบทความ การคอมเมนท์มีทั้งแง่"เห็นด้วย"และ"ไม่เห็นด้วย ควรปรับปรุงในเรื่อง..." ซึ่งผมให้ความสำคัญกับทั้งคู่พอๆกัน แต่คอมเมนท์ในรูปแบบหลังจะมีประโยชน์ในการให้แง่คิดที่เราสามารถเอาไปปรับปรุงตัวได้เสมอๆ

เหมือนการถูกวิจารณ์รายงานจนยับเยินโดยอาจารย์หมอ

เหมือน Negative Feedback บน eBay

เหมือนการที่ลุงผมวิจารณ์ตรงๆตอนฝึกงานออฟฟิศ

ใน Entry ที่แล้ว เนื้อหาสำคัญคือ การยกตัวอย่างผู้ที่หวาดระแวงโดยใช้ผู้ที่กินก๋วยเตี๋ยวไม่เติมเครื่องปรุง มาอธิบายถึงพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนไปจากข่าวสารต่างๆ ส่งผลให้เกิดพฤติกรรมคิดมากและเครียด ทำให้มีความเสี่ยงที่จะพัฒนาไปเป็นโรคจิตเภทประเภท Anxiety Disorder ต่อไป

จุดประสงค์ของการเขียน ก็คือการใช้ตัวอย่างที่พบบ่อย โดยเฉพาะในโลกสมัยใหม่ที่ข่าวสารและความรู้เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนหลายคนเกิดอาการวิตกกังวลเพราะข่าวสาร ทำให้เครียดดังกล่าว ไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกคน แต่เป็นการเตือนไม่ให้คนวิตกจริตตามข่าวสารข้อมูลที่ได้รับ

การสื่อสารที่ประสบความสำเร็จ คือ ผู้รับสาร เข้าใจตรงกับผู้สื่อสาร และนำไปวิเคราะห์ต่อได้ จากคอมเมนท์ข้างต้น ผมจึงเห็นว่า นี่เป็นความเข้าใจผิดในเจตนาของการสื่อสาร อาจเนื่องมาจากงานเขียนที่ใช้ภาษาที่ไม่เป็นสากล เข้าใจยากเกินไป และเขียนตามความรู้สึกจริงๆ สมเพชก็คือสมเพช ด่าคือด่า รู้สึกยังไงก็บรรยายไปเลย

อย่างไรก็ตาม ทุกคอมเมนท์มีความหมายสำหรับผู้เขียนบล็อก ความคิดเห็นที่ขัดแย้ง การติเพื่อก่อทำให้เรามองเห็นโลกในอีกแง่มุมหนึ่ง และสามารถนำไปใช้แก้ไขข้อบกพร่องของตน

ว่าด้วยเรื่องของคอมเมนท์แง่ลบ เท่าที่สังเกตหลายคนไม่กล้าพูดความคิดของตนเองแบบตรงๆ หากไม่เห็นด้วยก็อาจกล่าวไม่ตรงประเด็น หรือไม่คอมเมนท์เลย ผมเองคิดว่า ถ้าจะทำเพื่อรักษาความสุภาพนั้น สามารถกระทำโดยเปลือกนอกได้ โดยความคิดเห็นหรือเนื้อหาไม่เปลี่ยนแปลงไป (แต่ความรู้สึกของผู้อ่านจะเปลี่ยนไป) ยังดีกว่าเก็บความเห็นเอาไว้แล้วปล่อยให้เจ้าของบทความมองโลกในแง่เดิมๆต่อไปเรื่อยๆ

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นลูกโป่งหรือก้อนหิน ผมก็ขอบคุณ ที่ท่านออกความเห็น วิจารณ์ความคิดและความรู้สึกของท่านแบบตรงๆครับ

หมายเหตุอีกที : แก้ไขเรื่องอัลฟา-อฟลา ท็อกซินแล้วนะครับ ที่ถูกคือ Aflatoxin เป็นราที่มักพบในถั่ว ส่วน Alpha Toxin เป็นสารพิษที่แบคทีเรียสร้างขึ้นครับ

หมายเหตุอีกครั้ง : ทุกข้อความที่ปรากฏใน Entry นี้ จงใจพิมพ์ให้เป็นแบบนี้ครับ