หมอเถื่อน : Why (or Why Not) So Serious

เพลง : คนเก็บฟืน
ศิลปิน : คาราบาว
อัลบั้ม : คนเก็บฟืน

ณ ยอดเขาเหลียงซาน อาจารย์กำลังพาลูกศิษย์ไปผ่าฟืน

 

 

 

อาจารย์เฝ้าพร่ำสอนให้ศิษย์หัวดื้อ ผ่าฟืนตามแนวยาว แต่ศิษย์นั้นรั้นนัก มิเพียงแต่มิฟัง หากแต่ยังเถียงกลับฉอดๆ

 

 

"ข้าไม่เห็นว่าจำเป็น จะแนวขวางแนวยาว มัวจัดวางท่อนไม้นั้นทำให้เสียเวลานัก"

 

 

"ดูสิ ท่านอาจารย์ แม้จะเป็นแนวขวาง ฟืนย่อมหักด้วยกำลังข้า"

 

 

 

อาจารย์เฒ่าลูบเครา กล่าวกับศิษย์ว่า "งั้นเจ้าลองใช้กำลัง สับไปมั่วๆ กับฟืนท่อนใหญ่กว่านั้นดูสิ"

 

 

"หงะ แม่งติดอ่ะ..."

 

 

"เช่นเดียวกับการแก้ปัญหานั่นหละ หากเจ้าหยิ่งทะนงในอำนาจตน ฝืนหักหาญแก้ปัญหาด้วยกำลัง ย่อมผ่านล่วงได้เพียงปััญหาเล็กๆ  มิอาจล่วงเลยในยามกระทำการใหญ่"

"การผ่าฟืน หากเจ้าผ่าตามทางไม้ ย่อมลุล่วงได้โดยง่าย ฉันใด ปัญหาย่อมมีแนวทางแก้ไขของมัน ฉันนั้น จงใคร่ครวญดำเนินการตามแนวทางอันควรเถิด"

 

 

"หากเจ้าบุ่มบ่าม รีบเร่งเข้าแก้ปัญหา ฝ่าอุปสรรคโดยทุ่มเทเพียงกำลัง สักแต่ไม้แข็งเข้าว่า...

 

 

 

...ผลกระทบที่ตามมานั้นอาจแสบร้อน สะท้อนแรงที่เจ้าทุ่มลงไปตามกฏของนิวตัน"

 

 

"หากเป็นเช่นนั้น ก็จงค่อยๆคิด ค่อยๆแก้ด้วยวิธีที่นุ่มนวลเถิด" 

 

 

"และท้ายที่สุด เจ้าก็จักพบ...ไม่ใช่จักรภพนะ เจ้าก็จักพบหนทางของเจ้าเอง"

 

 

"หนทางที่เจ้าจะสามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็วและเฉียบคม" 

 

ก็แต่งไปได้นะเรา...

 

หมายเหตุ : วันนี้ผ่าสมุนไพรเพื่อเตรียมส่งเข้าเครื่องบด ปวดแขนชะมัด...