หมอเถื่อน : เจ้าของบล็อกกำลังลี้ภัยทางการงาน ไปกู้ชีพ

Entry ก่อนๆ ผมเคยเกริ่นนำไปแล้ว (ลองอ่านดูดิ ) เรื่องตอนไปออกชุมชนแล้วมีคนขนโน้ตบุคกับปรินท์เตอร์ไปนั่งพิมพ์กันกลางวัด ปรากฏว่าพิมพ์กันจนปรินท์เตอร์เสีย เข้าเมืองไปซ่อมยังไม่ทันไร ก็เจอกบฏโน้ตบุคซะก่อน ดังนี้...

ฯสิทธิการิยะฯ ครานั้นเปนคืนแรมสาม ยามแรก บ้านบางแม่หม้ายได้ผู้ปกครองคือนางพญาซูสีไทเฮาจักวรรดิ ฝ่ายบ้านโพธิ์ศรีได้ผู้ปกครองเปนพระยาสุรศักดิ์ สองเมืองติดต่อสัมพันธ์กันมาช้านาน สามสัมพันธ์ดีเลิศประเสริฐศรีมณีเด้ง ...

(แปล : ตอนออกชุมชนเค้าแบ่งให้ นศพ.เข้าพักเป็นสองวัด คือวัดบางแม่หม้ายกับวัดโพธิ์ศรี แต่ละวัดก็มีหัวหน้าอาจารย์ดูแล 1 คนครับ)

ครานั้น บ้านเมืองอยู่สงบร่มเยน เปนเพราะพระบารมีของพระซูสี ทุกหมู่เหล่าล้วนมีเทคโนโลยีประจำก๊วน ได้เคลื่อนย้ายมาแต่ฟากท้องทุ่งรังสิต เปนสมุทรอิเลกโทรนิกจากหลายค่าย ทั้งเอเซอร์ เดล อินเทล คอมแพค เหตุเนื่องแต่ทหารทุกเหล่าต้องส่งรายงานครากลับไปท้องทุ่งรังสิตอันเปนราชธานีหลวง กอปรกับความสะดวกในการดำเนินโครงการ สมุทรอิเลกฯจึงเหนจะเปนสิ่งอันขาดมิได้...

(แปล : หลังจากออกชุมชน ทุกกลุ่มต้องทำรายงานส่ง แถมงานในออกชุมชนส่วนใหญ่ก็จะเป็นการให้ความรู้ ต้องพิมพ์ทำแผ่นพับ ต้องไรท์ซีดีที่อัดเสียงตามสาย บลาๆๆๆ คอมพ์ Notebook เลยเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ทุกกลุ่มต้องเอาไป เป็นอย่างนี้มาหลายปีแล้วครับ แถมปีนี้มีคนหัวใส เอาปรินท์เตอร์ไปอีกด้วย)

ครานั้น ยังมีทหารเอกนายหนึ่ง เปนทหารเหล่าประจำองค์นางพญา อีกทั้งทหารปริวารอีก 11 ผู้ ทั้งหญิงชาย ครั้นรัตติกาล นางพญาแห่งบางแม่หม้าย ได้รับพระราชโองการผ่านโนเกียประจำพระองค์ จึงได้มีพระราชเสาวนีย์ ตรัสเสวนาแต่พลาพลทหาร ความว่า

"กฏมณเฑียรบาลใหม่ ผู้ใดมีสมุทรอิเลกโทรนิคไว้ในครอบครอง ถือเปนความผิดใหญ่หลวงต่อแผ่นดิน มันผู้นั้นต้องโทษประหารโดยเครื่องประหารหัวบิลล์เกต"...

(แปล : ผมอยู่กลุ่มของอาจารย์นางพญาพอดี (อาจารย์เป็นรองหัวหน้าวิชา สนิทกะคนในกลุ่มมากถึงขนาดเรียกอาจารย์ว่าฮองเฮา แต่ก็เขี้ยวลากสุดๆ อารมณ์เหมือนมักกอนนากัลแห่งกริฟฟินดอร์นั่นแหละ) จู่ๆขณะที่กำลังคุยประชุมเรื่องโครงการอยู่ อาจารย์ก็ได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์หัวหน้าภาค ความว่า "ให้ห้ามใช้โน้ตบุคขั้นเด็ดขาด เห็นโดนยึด+ตัดคะแนน")

พลันเกิดความโกลาหลขึ้นในเขตพระราชฐาน เนื่องแต่ขณะนั้นมีผู้ครอบครองสมุทรอิเลกฯหกราย ล้วนแต่กระทำการคามืออยู่ทั้งสิ้น จึงเกิดการชัทดาวน์กันจะละหวั่น มิทันทีจะมีพระราชเสาวนีย์แต่ไรต่อไป สมุทรอิเลกฯทั้งหลายก็ดูจะมลายไปจากแผ่นดิน...

(แปล : ก็โคตรวุ่นวายสิคับ พับเก็บกันโดยด่วน ผมก็สงสัยอยู่ว่าทำไมอาจารย์ไม่ยึดไปตั้งแต่ตอนนั้นเลยฟระ เด๋วมีต่อ)

ครั้นรุ่งสาง ก็เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์กันเปนหลายขั้ว ยิ่งกว่านายกปีนี้จะเปนหมูหมักฤาไม่ บ้างก็ว่าเพราะมีกลุ่มโจรขะโมยเกิดแต่บ้านโพธิ์ศรี บ้างก็ว่าเพราะกินไฟฟ้าของอารามหลวง บ้างก็ว่ามีผู้เอาสมุทรอิเลกฯตีหัวกันกระมัง ยังมิทันจะบ้างก็ว่ากันจบ ก็เกิดประเดนใหม่คือ "การใดทำคั่งค้างอยู่ จะดำิเนินต่อประการใด"...

(แปล : คนก็วิจารณ์กันต่างๆนานา แต่ที่สำคัญกว่า "แล้วโปรเจกต์ตูล่ะ")

จึงเกิดมีการลักลอบใช้สถานที่ต่างๆในเขตอารามหลวง มีกุฏิชี วิหารร้าง ป่าหลังอาราม ศาลาการปะเรียญไร้ผู้คน เปนต้น เพื่อดำเนินการต่อ ทั้งนี้ทหารแต่ละเหล่าต้องเฝ้าระวังกันเอง มิให้ทหารเหล่าอื่นฤานางพญาท่านอื่นมาพบ หลบๆซ่อนๆกันทำสงครามเยน ยิ่งกว่าซุกหุ้นไว้หลายล้าน...

(แปล : ก็ต้องแอบๆทำกันครับ อย่างของกลุ่มผมนี่ก็ไปนั่งตัดต่อเสียงกันที่โบสถ์ร้างกำลังก่อสร้างใหม่ ด้วยอารมณ์หงุดหงิด เพราะปกติผมใช้ Sony SoundForge แต่ในโน้ตบุครุ่นน้องมันมีแค่ Windows Movie Maker -*-)

หลังเพลานั้น มีสาสน์จากม้าเร็วของพลทหารแต่ละเหล่า สื่อสารต่อกัน ความเรื่องนางพญาบริวารหลายท่านก็ขยิบตา ให้ดำเนินการเพื่อผลประโยชน์แต่โครงการ จึงมีผู้หาญกล้า ปฏิวัติก่อกบฏ ล่ารายชื่อถอดถอนรัฐบาลกฏมณเฑียรบาลเป็นการใหญ่ การแขงข้อเพื่อให้นำสมุทรอิเลกฯมาใช้อย่างสะดวกแลเปิดเผยครานั้นดำเนินไปอย่างรวดเร็วและรุนแรงราวกระแสน้ำป่าไหลลงมหาสมุทรแปซิฟิค สร้างความเดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า ธรณีเดือดลุกประดุจเพลิง...

(แปล : ก็มีข่าววงในสื่อสารกันระหว่างกลุ่ม ว่าอาจารย์คนอื่นๆพอเห็นก็ไม่ได้ริบโน้ตบุคไว้ ส่งซิกฯให้ใช้ได้ ก็เลยเกิดการปฏิวัติ ร้องเรียนเรื่องกฏ ให้กกต.พิจารณาการออกกฏใหม่อีกทีเถอะ เป็นเรื่องราวใหญ่โต โอ้โหเฮะ)

ครานั้น พระนางพญาซูสีไทเฮาจึงเสด็จประทับบังลังค์ รับสั่งด้วยพระราชเสาวนีย์ดังลั่นสนั่นเมือง มีความว่า

"ใน Student Guide ก็เขียนไว้นี่คะว่าห้ามเอาโน้ตบุคออกชุมชน รุ่นพี่พวกเราหลายรุ่นเค้ายังใช้เขียนเอาแทนได้ ตอนแรกอาจารย์หัวหน้าภาคเค้าก็ยินยอมนะคะ ตอนหลังมีเรื่องราวว่ามีทั้ง หาย แตก มั่ง ใครจะรับผิดชอบคะนอกจากอาจารย์ภาควิชาโดนสอบสวนเพิ่ม ถ้าเรื่องไปถึงตำรวจชุมชนเค้าจะรู้สึกยังไงกับเราคะ ในอดีตรุ่นพี่พวกเรา (คงเป็นรุ่นผมละมั้ง - -'' กลับไปคงต้องไปถามเพื่อนดู) แจ้งตำรวจ กลุ่มอาจารย์นี่แทบจะต้องรีบอพยพคนออกมาจากชุมชน กลับเข้าไปในชุมชนนั้นไม่ได้อีกเลย เป็น นศพ.อย่าคิดแต่ความสะดวกสบายส่วนตัวค่ะ ต้องคิดถึงหัวอกคนอื่นบ้าง ที่โวยวายนี่จะเอา C+ กันใช่มั้ย..."

สรุป : อีกวัดนึงมันมีเรื่องขึ้นมาว่าหาโน้ตบุคไม่เจอ (เพื่อนแกล้งเอาไปซ่อน) พอเรื่องถึงหูอาจารย์หัวหน้าภาคเท่านั้นแหละ โคตรเป็นเรื่องเลย สงสารความซวยที่ตกแก่รุ่นน้อง เตรียมเขียนแผ่นใสแทนพาวเวอร์พอยนท์ได้เลยเอ็ง เหอ เหอ...

เอวังก็มีด้วยประการะฉะนี้ฯ

edit @ 24 Jan 2008 14:03:01 by หมอโรคจิต