เรื่องนองเลือดกลางวัด : นาฏกรรมบนลานกว้าง เก้าอี้แดงในห้องขาว
posted on 22 Jan 2008 20:22 by mingninja in Medicine-Student, Psycho-Baka, World-Society
เคยดูโฆษณาโบราณนี้ไหมครับ...
[ฉาก : กลางป่า กางเต้นท์ มีลูกเสือสามัญประมาณ 10 คนนั่งล้อมรอบกลองไฟ ตบมือร้องเพลง]
[เพลง] กลัวยุง กลัวยุง...ก็ต้องกันยุง
[ลูกเสือคนหนึ่ง ดัดเสียงให้ดูฉลาดๆผสมแอ๊บแบ๊วแบบโบราณ...ทำยากนะนี่] เวลาออกค่ายอย่าให้ยุงกัด เพราะยุงเป็นสาเหตุของโรคไข้เลือดออก มาลาเรีย และก้อ...
[อาจารย์สาวพูดแทรกขึ้นมา] กันไว้ก่อน
[เพลง] กลัวยุง กลัวยุง...ก็ต้องกันยุง
[สโลแกน] กันยา 15 ทากันยุง (ซึ่งเอามาใช้จริงๆแล้วแสบชิบหายวายป่วง ชนิดที่ว่า "ผีเหลาะ ผีเหลาะ...อ๋ออออ...ผิวลอก" เลยทีเดียวเชียว)
โอเค จากการทดลอง พบว่า สารสกัดจากธรรมชาติคือตะไคร้หอม เมื่อฉีดปุ๊บ ยุงเกาะปั๊บ (แถมบางคนแพ้ ได้กลิ่นแล้วจามไม่หยุด) ส่วน 15 กันยา นั่นเป็นยาแผนโบราณ ที่ใช้แล้วจะแสบไปอีกนานทีเดียว ส่วนโลชั่นที่มีส่วนผสมของดอกเจอเรเนียมก็ช่างเหนียวเหนอะหนะ ราวกับเอา Sun Block มาทาก่อนนอน...
เอาหละ ในการออกชุมชน นศพ.(นักศึกษาแพทย์ นะครับ มะใช่หนังสือพิมพ์) ทั้งหญิงชายต่างก็ต้องนอนวัดในเขตอภัยทานทั้งสิ้น ใครนอนมุ้งเดียวก็สบายหน่อย ใครนอนมุ้งรวมก็...เนื่องจากมุ้งมันยาว คนเข้าออกก็เยอะ แม้จะเอาไม้แบดฯมหากาฬไปเผาผลาญ แต่ยุงรำคาญก็พากันยกทัพมามิหยุดหย่อน ชนิดที่ว่าช็อตเปรี๊ยะๆจนไม้พังรึมุ้งพังกันเลยทีเดียว อ้อ ลืมไป นี่เขตภัยทานนี่เนาะ...
มุ้งผมนอนรวมกัน 4 คน (ยังดีกว่ามุ้งข้างๆนอนเข้าไปได้ยังไง 20 คน) วันแรก ทุกคนก็ได้บทเรียนจากการเปิดมุ้งทิ้งไว้ คือนอกจากแมวจะเข้ามานอนบนผ้าห่มแล้ว ยังมีหมัดแมวและยุงตามมาอีกเป็นขโยง (คือ ช่วงออกชุมชนจะไม่มีใครเฝ้าวัดนอกจากป้าๆที่อาสามาเป็นเวรยามกันขี้ยาให้)...แล้วผมก็ตั้งปณิธานว่า จะปฏิบัติตามกฏเขตอภัยทาน...
[ก่อนเข้านอน] ยุงผอมๆบินตอมใบหน้า กัดเปลือกตาให้บวมเป่ง พยายามทบทวนว่าเป็น Culex, Aedes หรือ Anopheles จะได้รุว่ากรูจะเป็น Japanese Encephalitis, Dengue Fever รึว่า Malaria กันแน่... ว่าแต่ยุง Aedes ที่จุฬาวิจัยไว้ว่ากลายพันธุ์มาหากินกลางคืนแข่งกับแมงดานี่มันมาถึงสุพรรณรึยังวะ...
[ยามนอน] ฝันร้าย วันนี้ตบยุงไป 2 ตัว ถ้าอยู่ 10 วัน ต้องมียุง ที่ตบประมาณ 20 ตัว ถ้าแต่ละตัวต้องไปเกิดเป็นยุงชดใช้กรรม 100 ชาติ ก็แปลว่าต้องเกิดเป็นยุง 2000 ชาติช่วงชีวิตของยุงอยู่ในระยะลูกน้ำ 1-2 สัปดาห์ ระยะอื่นๆอีก รวมแล้วก็ราวๆเดือนนึง เกิดเป็นยุง 2000 เดือนก็คือ 167 ปีโดยประมาณ แถมต้องเกิดเป็นยุงตัวเมียด้วย...
ภาพซากยุงบนปรินท์เตอร์ (ที่มีกลุ่มนึงบ้าพลังหอบมันไปใช้ด้วย แต่ดันเสีย + เจอเหตุการณ์กบฎโน้ตบุค ซึ่งจะเขียนให้อ่านในภายหลัง)
[ยามเช้า] ตื่นขึ้นมา สบตากับยุงอ้วนๆ น่ารักน่าชัง ดำเต็มมุ้ง
เอ่อ...สีตำๆนั่นยุงนะฮะพี่น้อง
Zoommmm!!!!
ยุง หยุ่ง ยุ่ง ยุ้ง หยุง... ยุงเต็มมุ้งกรูจะทำไงดี ว่าแล้วเราก็ได้ไอเดีย จับมันขว้างเข้าไปในมุ้งข้างๆออกไปข้างนอกดีกว่า ลองจับ คว้าหมับขึ้นมาซักตัว...ปรากฏว่า...
อ้าว ทำไมมันเปราะบางยังงี้อ่ะ - -'' นอกจากจุดแดงเรืองๆที่ส่องประเทืองอยู่กลางผ้าขาว กลิ่นคาวเลือดที่ฝ่ามือยังทำให้อะดรีนาลีนฉีดพล่าน เปลี่ยนโปรเจกต์ Rescue ยุงรอดชีวิตเป็น Terminate Program อารมณ์คล้ายกับ Resident Evil ยังไงไม่รุ...
ผลสุดท้าย...
เลือดสาดเต็มมุ้ง โคตรมันส์+โคตรบาปเลยแฮะ - -''
พรุ่งนี้นอกจากจะไปทำบุญวันเกิดแล้ว ผมคงต้องแผ่ส่วนกุศลไปให้ฝูงยุงซักกะหน่อยคับ - -''...
