วันนี้ผมเข้าฟังเลคเชอร์สุดท้ายก่อนออกไปสู่ชุมชนบางปลาม้า สุพรรณบุรี...

ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายครับ ออกชุมชนครั้งนี้ไปกัน 2 สัปดาห์ ทำโครงการส่งเสริมสุขภาพชาวบ้าน ซึ่งสิ่งที่จะเลคเชอร์ให้ฟังก็คือ นิยามคำว่า มิติสุขภาพ กฏบัตรสุขภาพ ปัญหาสุขภาพ การแก้ปัญหา นิโรธ มรรค บลา บลา บลา ... ซึ่งน่าสนใจสุดๆจนผมหลับไปได้ภายใน 20 นาที...

ตื่นมาอีกที พี่จากการเงินเอางบมาให้ กลุ่มละ 6,000 (แต่ละกลุ่ม 11-12 คน ข้าวเช้าเย็นฟรีที่วัด ข้าวกลางวัน+อุปกรณ์โครงการณ์เบิกงบหลวง 8,500 จ่ายให้ก่อน 6,000 ที่เหลือ เม้ม จ่ายทีหลัง) โอเค ทุกคนประชุมกันว่าจะใช้ทุกบาททุกสตางค์ยังไงให้คุ้มค่า แปลไทยเป็นไทยว่า "กูจะเบิกให้หมดแปดพันห้าได้ยังไง" เพราะใช้ระบบใบเสร็จ (นึกออกมะคับ "ป้าๆ ขาหมู 6 จาน ก๋วยเตี๋ยว 2 ราดหน้าหก (เช็ดด้วย) แกงกะหรี่3 คัทสึด้ง 4 ขอใบเสร็จด้วยนะ..." <<< คงมีร้านข้าวยังงี้ในบางปลาม้าหรอกเนาะ) แต่ยังดีที่ไม่เรื่องมาก ไม่ต้องขอถ่ายเอกสารชาวบ้าน...ยังงี้เขียนใบเสร็จถ่ายเอกสารกันเองมันส์กว่าเยอะ เกินงบได้เป็นล้าน...(หัวคิดยังงี้น่าไปเป็นนักการเมืองว่ะ)

จารย์ประจำกลุ่มเข้าร่วมวงสนทนา หารือเรื่องการวางโครงการชาวบ้าน ให้เค้าแก้ปัญหายังไง ฝึกให้คิดเป็น มีความรู้...(ฟังดูดี) หลังอาจารย์ไปก็ Step เดิมๆ...

"พี่คะ ปีที่แล้วโครงการอะไรได้ A ง่ายๆล่ะคะ"

alphabet

- -'' โอเค...ในที่สุดผมก็มีความสำคัญกับรุ่นน้องซะที...เหอ เหอ เหอ เจาะเลือดไงน้อง แผลบ...Group A ตรึม ไม่งั้นก็ B หละ...

กรุณาพิจารณาสองคนนี้ี้

ชีวิต(เพื่อน)ผมที่บ้านนอก

ข้าชื่อบุญคำ ข้าเรียนราชภัฏฯ ยามเช้าข้าขี่มอไซค์รุ่นโคตรพ่อเติมน้ำมันเถื่อนในแกลลอนข้างถนน ซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งกินก่อนบึ่งไปเรียน ข้าแวะเด็ดดอกคำอู้จู้ให้อีพริ้ม แม่สาวที่ข้ารัก...

ชีวิต(เพื่อน)ผมแถวๆนี้

เพื่อนผมชื่อปอ (นามสมมติ) เรียนพาณิชย์ ยามเช้าขับแจสไปคณะเพราะพ่อไม่ซื้อ Benz C-class (W-204??) ให้ ไม่เติมแกสโซฮอล์เพราะยังโง่ กลัวเครื่องพัง กินผักไม่เป็นเลยแวะกินสเต็ก (ถูกๆ ในโรงอาหารมหาลัย)ทุกวันก่อนไปเรียนโดยไม่กลัวเป็นมะเร็งลำไส้ เจอผมในฟิตเนสเลยฝากผมซื้อรองเท้ากีฬาผ่าน eBay และยังฝากผมซื้อเกมจีบสาวแนว H จากญี่ปุ่นด้วย...

(แสรดดดดด.... มันก็เป็นไรที่ปกติไม่ใช่เรอะ เอ็งจะให้ดูไรฟระ!!!!!)

สิ่งที่จะให้ดูคือ : ใบเสร็จ ไอ้ปอนี่แทบจะเอาใบเสร็จไปชั่งกิโลขายได้เลย... เดือนนึงเป็นลัง (จริงๆนะ...) แต่ ความโรคจิตคือ มันสะสมใบเสร็จคับทั่นผู้ชม!!! รวมไปถึง ตั๋วรถเมล์ ตั๋วรถไฟฟ้า บัตรเติมเงิน มันแปะข้างฝาห้องมันได้สุดตรีนมาก...เป็นวอลเปเปอร์ที่ใช้ความบ้าชั่วนาตาปีทำขึ้นมา...

ทำไมต้องให้ใบเสร็จมากมายฟระ รึกลัวต้นไม้จะไม่หมดโลก??? รึตอนนี้มีคนคิดวิธีทำกระดาษจากไดอะตอมได้แล้ว??? รึมีคนคิดวิธีใช้ใบเสร็จในมนุษย์เดินดินทั่วไปได้แล้ว??? (เอ่อ ผมคิดได้นะ ตอนทิชชู่ในห้องน้ำหมดน่ะ...เคยทำมาแล้ว) รึว่าเจอคนเอาใบเสร็จไปเบิกงบคณะแบบผมซะบ่อย??? คือบางสถานที่บางร้านออกใบเสร็จซะพร่ำเพรื่อ แบบ ร้านชานมไข่ปลาดุกยังเงี้ย - - จะให้ใบเสร็จมาทำเพื่อ... (ปญอ.พอๆกะคณะผม จะให้ขอใบเสร็จจากร้านข้าวแกงบ้านนอกมาเบิกตังค์มันจะมีเรอะ...)

ใบเสร็จของผมเฉพาะช่วงเช้า วันนี้ (นิดนึง มันชอบติดอยู่ในเสื้อรึกางเกง เอาเข้าเครื่องซักแล้วเป็นกางเกงลายสำลี น่ารักดี)

today

(จากซ้ายไปขวา)

1.ค่าไฟ โอเค สมเหตุสมผล หลักฐานทางราชการ

2.ใบเสร็จยืมหนังสือ หอสมุด (หอสมุดที่ มธ. เอาบัตร นศ.ไปรูด แล้วเอาหนังสือไปวางที่แท่น มันก็จะออกใบเสร็จยืมหนังสือมาให้เลย ชนะเลิศ)

3. ใบเสร็จไปรษณีย์ ส่งของให้ลูกค้า eBay ที่สเปน ที่ต้องร้องเรียนสิบรอบกว่าของจะถึงมือลูกค้า

4.ค่าปรับของหอสมุด กรุณาดู

บ้าไปแล้ว - -'' เอาหละ ถ้าร้านถ่ายเอกสารออกใบเสร็จมั่ง คงได้เห็นใบเสร็จ 50 สต.บนโลกกะเค้า (เผลอๆค่าใบเสร็จแพงกว่าราคาสินค้าอีก) น่าจะเป็นของสะสมข้างฝาที่ดีสำหรับไอ้ปอ...

แถมนิด : ไปกินก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยโคตรๆที่โรงอาหารกลางมา... (ชีวิตนี้แม่งบ้าก๋วยเตี๋ยว สงสัยกระดูกผุตาย)

อ๊ะ เพิ่งรู้ โรงกลางใหม่มีทิชชู่บริการนศ.ด้วยเวร้ยยยยย....

/ me หยิบมาเช็ดปาก ลั้นลา~

เดินข้ามถนนไปขึ้นรถรางบริการรับส่งในมหาลัย คนมองเป็นแถบ มองดูในกระจกส่องหลัง อ้าว สาดดดดด.....ไปดูดเลือด ET มาเรอะ...

ิblue blood <<<รูปเวอร์ไปนิดนึง...นิดเดียวจิงๆนะ...

และนี่คือสาเหตุ (ตอนแรกนึกว่าสาวโรคจิตที่ไหนทิ้งเบอร์ไว้ให้ตามทิชชู่ <<< คิดไปได้นะเมิง)

teen

เซ็งห่านคับ...

bye


edit @ 9 Jan 2008 16:51:47 by หมอโรคจิต

Recommend